ไม่ได้เขียนหลายวันเลย

เมือ่วานอ.บอกคะแนนสอบ mid

ออกมาไม่ดีเลยอะ ทั้งที่ตั้งใจทำแล้ว

เซ็งจิตเลย.......

ส่วนเรืองที่เพือ่นเลิกกับแฟน ก้อปวดหัว

ไม่ช่ายเรืองของเราซักหน่อย

แต่ไอ้ที่ปวดก้อเพราะว่า เพือนเราสิไม่ยอม

เปิดโอกาสในการไปหาสังคมใหม่ๆเลยอะ

เก็บตัวอยุ่แต่บ้านอะ เราชวนไปไหนก้อไม่ไป

เราก้ออึดอัดเหมือนกันอยากจะตัดหางปล่อยวัด

ก้อทำไม่ได้ เพราะ 1 มันเพือนเรา 2พี่ปิ๊ก(แฟน)ก้อฝากดุแล

แต่บางทีมันก้อท้อนะ ที่มันไม่ย่อมทำไรเลยอะ

นี่ขนาด พ่อกับแม่ ซื้อ มือถือ nokia3230 +jazz ให้ปลอบใจนะ

มันยังทำตัวเหงาๆๆอยุ่อีกอะ พ่อแม่ก้อกลัวลุกจะไม่ตั้งใจเรียน

เพระว่า ซิวมาแล้วรอบหนึ่ง เราจะจบแล้ว มันเพิ่ง ปี 2

เหนือ่ยใจกับมันจริงๆๆ

แฟนมันที่ทิ้งไปช่ายว่า มีใครใหม่นะ

แต่ว่าเค้าทนนิส้ยเด็กๆของมันไม่ไหวอะ

วันอาทิตย์พี่เค้าก้อโทรมาคุยกับอ้อม ตั้ง ชม .กว่า

ฟังแล้วแก ก้อยังรักเพือนเรานะ แต่ว่า ม้นไปด้วยกันไม่ได้

วันเสาร์นี้ก้องานบายเนียร์แล้ว

เพือนๆ นอ้ง ๆกดดันอ้อมมาก

เดินไปไหนก้อ ได้ข่าวว่าชุดสวยนี่

งงอะ ทีจริงออ้มยังไม่มีชุดเลยอะ

เพิงจะได้เมือวานนี้เองไม่สดใจด้วยอะ

สีพื้นๆๆอะ ซึ่ง ไม่ช่ายคอนเซปออ้มอะ

ว่าจะไปถอยมาใหม่ อันนั้นให้เพือนๆชะล่าใจ

แบบว่า หาซื้อใหม่แล้วไปเซอร์ไฟร้ดีกว่า

แต่เมือว่านก้อหมดไป 500 แล้วนะเนีย

บาย

ตื่นเช้ามา ซักผ้า

พี่ปิ๊กโทรมาบอกว่า เลิกกับเพื่อนเราแล้วนะ

ไปดูแลมันด้วย พี่เป็นห่วง

เราก้อเลยโทรไป มันบอกว่า

ไม่ต้องเอ่ยชื่อ พี่ปิ๊กให้ได้ยินอีก

จะตัดใจแล้ว เออ เอาใจช่วยวะ

วันนี้อยุ่บ้านทั้งวัน ดีนะที่

มี msn คุยกับเพื่อนๆ เย็นๆก้อไปมอ

แวะร่ายทางไปเลื่อยเลย

แวะหอเพื่อนเอาคอมไปอัพ

แวะร้านนม เอากล้องไปให้แยม

แวะหอจิ ไปเอางาน

สุดท้าย เข้าหอ ทำการบ้าน

พี่ปิ๊กโทรมาคุยด้วย

แกก้อพูดไปเรื่อย ฝากดุกิ๊ฟด้วย

แล้วแกก้อระบายออกมา

คุยไปชั่วโมงได้ ...

คนเราเมื่อถึงจุดจบ.. ก้อต้องจบเนอะ

กว่าจะกลับมาบ้านก้อ ปาไป 5 ทุ่ม ง่วงอะ

บาย

ว่าด้วยสุขก่อนละกัน

เพราะว่าอ้อมคิดว่ามันคงอยู่ไม่นาน

เป็นแค่ความสุขที่ผ่านเข้ามาวันหนึ่ง

คือ เมื่อเช้าไม่มีรถมา มอ. เลยโทรพี่ตั้ม

ขอไปด้วยคน แกกอ้ อืม

เราเลยมาด้วยกันวันนี้ แต่เราคุยกันไม่กี่คำ

อ้อมไม่อยากไป ถามไร แกมาก ทำตัวสบายดีกว่า

พี่ถามว่าจะลงตรงไหน อ้อมบอกว่า ตรงไหนก้อได้

สุดท้ายพี่ตั้ม กอ้มาส่งอ้อมที่ หอสมุด จะได้ไม่ต้องเดิน

พี่ให้ช็อกโกแล็ต..เป็นของฝากจากที่พี่แก ไปดูงานที่ ออสเตรเลีย

พอแกหันหลังอ้อมกอ้เข้าหอสมุด....กะว่จะอัพไดรอเพื่อนมา

พอเข้ามาโซนคอม โอ้ เจอ แพท หนุ่มสถิติที่แอบมองมานาน

เครืองข้างๆๆ แพท ว่าง เลยเข้าไปนั่งอะ แต่ มันไม่ดีอะ เลยตอ้งย้ายเครื่อง

ส่วนทุกข์นั้น..คือเพือนอ้อม กับเพือนพี่ตั้มเป็นแฟนกัน

แต่เค้าทั้ง 2 จะเลิกกัน โดยเหตุผลที่ว่า พี่ปิ๊ก เบื่อ กิฟ

หรอืไม่ แน่ก้ออาจจะเพราะพี่ปิ๊ก มีคนอื่น

เพื่อนเราสิ แย่ เจ็บมากๆๆ มันรักของมันอะ

แทบจะตายเลยกอ้ว่าได้ มันทำตัวแบบ ยังรั้งพี่ปิ๊กไว้

อ้อมไม่อยากให้มันทำตัวแบบนี้เลยอะ

ยิ่งรั้งโดยที่เค้าไม่มีใจ ก้อเสียเวลาป่าว

ม้นจะยิ่งเจ็บไปมากกว่านี้แล้วอะ

เราพูดเตือนมันก้อไม่เคยจะฟังเลย

รู้สึกเสียใจเหมอืนกัน ที่พูดแล้วไม่ฟัง

ไม่เชื่อ..เหมือนเราทำให้เพือนเกลียดเราไปใหญ่

อ้อมรู้สึกไม่ดีเลยอะ ส่วนพี่ปิ๊ก กอ้โทรมาขอร้อง

ให้เราดุแลมัน ดูแลมัน อะ อ้อมทำได้

แต่มันอะดิ จะรับการดูแลจะจากอ้อมอะป่าว

เมื่อว่านมันอาละวาด โทรไปตามพี่ตั้มด้วย

พี่ตั้มก้อห่วงมันอะนะ น้องเพื่อน(พี่แชมป์)ทั้งคน

แกกอ้เลยมา พี่ปิ๊กกอ้มา ชนกันพอดี

พี่ตั้มเลยเข้ามาอยุ่ในห้องกับอ้อมก่อน

ให้เค้าทั้ง 2 ปรับความเช้าใจกัน

ดีนะที่เราไม่ไปรักพี่ตั้ม มากมายขนาดนั้นอะ

ถึงได้ถอนใจออกมาได้ง่าย...แต่ก้อยังมีนะความรุ้สึกดีๆ

แต่ก้อไม่เท่าแต่ก่อนที่เคยให้แล้ว.....

ชีวิตทุกวันนี้สนุกอยู่กับเพื่อนแล้ว

ไม่หาเรืองใส่ตัวแล้ว..........

edit @ 2005/09/10 10:55:21